Rasy psów

Często właściciele psów skarżą się, że ich pupile zbyt dużo szczekają. Zamiast na przykład tylko zaalarmować właściciela, że przyszli goście, pies wpada w amok: ujada i nie potrafi się uspokoić. Zamiast skupić się na starannym wykonywaniu ćwiczeń podczas treningu, piskliwym głosem domaga się piłeczki, którą przewodnik ma w kieszeni. Zamiast spokojnie minąć drugiego czworonoga na spacerze, rzuca się w jego stronę i szczeka z wściekłością rozjuszonej bestii. Zamiast spokojnie czekać na powrót właściciela do domu, godzinami monotonnie poszczekuje, wyprowadzając sąsiadów z równowagi.

Potomkowie szczekliwych przodków
Niektóre psy szczekają więcej niż inne, co wynika ze zwiększonej pobudliwości, której przyczyny mogą być różne. Dużą rolę odgrywają często cechy odziedziczone po przodkach.

Pewne rasy spośród terierów, psów gończych, szpiców lub owczarków od dawna selekcjonowano pod kątem skłonności do szczekania, która w ich wypadku miała znaczenie użytkowe. Ujadający terier informował myśliwego o tym, gdzie się znajduje lisia lub borsucza nora, a psy gończe nieustannym poszczekiwaniem sygnalizowały odnalezienie postrzelonej zwierzyny lub zwęszenie tropu. Doświadczeni myśliwi z „grania” czworonogów na śladzie potrafili nawet odczytać, czy zapach, za którym podążają, jest świeży czy stary.

Szczekanie ważne było również w pracy psów pasterskich, które za jego pomocą zmuszały stada zwierząt gospodarskich do przemieszczania się we wskazanym przez pasterza kierunku. Zarówno między owczarkami, jak i szpicami znajdziemy także czworonogi przeznaczone do pilnowania, charakteryzujące się zwiększoną czujnością, które szczekaniem informowały o zbliżaniu się intruzów i odstraszały ich. Wielu potomków tych pracujących psów zachowało tę cechę przodków i nadal z zapałem używa swoich zdolności wokalnych, mimo że - a może właśnie dlatego? - nie ma nic do roboty.

Hałaśliwe nerwusy
Drugim czynnikiem, wpływającym na pobudliwość psa, jest jego doświadczenie, szczególnie to z pierwszego roku życia. W tym okresie właściciel powinien postępować wyjątkowo mądrze i delikatnie, gdyż błędy, które wtedy popełni, bardzo trudno naprawić, gdy zwierzę dorośnie.

Nadmiar nowych bodźców podczas socjalizacji może sprawić, że pies nie będzie potrafił sobie z nimi poradzić i w efekcie straci pewność siebie. Z kolei zbyt mało nowych sytuacji spowoduje, że wyrośnie na bojącego się otoczenia neurotyka. Podobnie zbyt wiele pobudzających, intensywnych ćwiczeń fizycznych jest równie szkodliwe jak ich brak. Jeśli wychowując szczenię, popełnimy tego typu błędy, doprowadzimy do zaburzenia jego równowagi psychicznej, co często objawia się właśnie nadmiernym szczekaniem.

Jedną z najważniejszych cech dobrego właściciela psa jest wyobraźnia. Jeśli nauczymy się przewidywać problemy, których może nam przysporzyć słodki szczeniak w przyszłości, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że ich unikniemy. Chcąc wychować czworonoga na spokojnego i niezbyt hałaśliwego domownika, trzeba zwracać szczególną uwagę na wszystkie sytuacje, w których daje on głos. Nie wolno patrzeć na malucha przez palce tylko dlatego, że jego nieudolne szczekanie jeszcze nie gra nikomu na nerwach. On sygnalizuje w ten sposób, że w danej sytuacji nie czuje się zbyt dobrze. Jeśli go z nią nie oswoimy, prawdopodobnie z czasem jego stres się pogłębi, co będzie się objawiać m.in. nadmiernym szczekaniem. Nie należy jednak wtedy psa karcić ani uciszać głosem, gdyż pobudzi go to jeszcze bardziej.

 

Z psiego na nasze

Co oznaczają różne rodzaje szczekania?

 

Obroże antyszczekowe
W trudniejszych przypadkach oraz w sytuacji, gdy metody szkolenia pozytywnego nie przyniosły spodziewanych rezultatów, można spróbować sięgnąć po obroże antyszczekowe. Gdy pies zaszczeka, emitują nieprzyjemny dla niego dźwięk, zapach lub impuls elektryczny. Obroża karci psa automatycznie, a do nas należy pochwalenie pupila za dobre zachowanie. Stosowanie obroży antyszczekowych jest bezpieczne w przypadku psów zdrowych powyżej szóstego miesiąca życia, o przeciętnej wrażliwości. Należy stosować wyłącznie sprzęt renomowanych firm, mających certyfikaty UE, a przede wszystkim trzeba uważnie przeczytać instrukcję obsługi!

Obroża ultradźwiękowa
Jest wyposażona w czujnik, który odnotowuje szczeknięcie - wtedy obroża automatycznie emituje sygnał ultradźwiękowy (niesłyszalny dla człowieka), na tyle nieprzyjemny, że powstrzymuje psa przed dalszym szczekaniem. Najlepiej działa w pomieszczeniach. Jeśli jednak mamy więcej psów, będzie się aktywować w wypadku szczeknięcia któregokolwiek z nich.
cena ok. 200 zł

Obroża zapachowa
Na szczeknięcie woda utleniona na straży zdrowia odpowiada emitując zapach, np. cytrynowy, dla nas nawet przyjemny, lecz działający deprymująco na psa. Może być stosowana i w pomieszczeniach, i na dworze. Niestety wychwytuje również dźwięki wydawane przez inne czworonogi znajdujące się w pobliżu. Tylko droższe modele nie skarcą przypadkowo „niewinnego” psa, bo reagują nie na dźwięk, lecz na drgania krtani. Obroża ta wymaga uzupełniania płynu.
cena ok. 250 zł

Obroża elektryczna
Reaguje na drgania krtani, więc nasz pies nie zostanie ukarany za szczekanie innego zwierzaka. Emituje impuls elektryczny o wysokim napięciu, lecz o bardzo niskim natężeniu - a więc bezpieczny. Pies odbiera go jako nieprzyjemne mrowienie. Ponadto intensywność impulsu można dopasować do wrażliwości psa. Obroża nadaje się do stosowania w mieszkaniu i na zewnątrz.
cena ok. 350 zł (oprac. Adam Zaremba-Czereyski)

Magda Urban